Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

του κιουτ

Πέτσες φτιαγμένες από πλαστικό
και νύχια από μόλυβδο
γράφουμε ποιηματάκια
μιλάμε για μεταεπαναστατικές κοινωνιίες
και κυρίως κουτσομπολεύουμε
σε χώρους,όπου πάνε
παιδάκια με σκισμένα ρούχα και σκουλαρήκια
περιγράφουμε στις συντρόφισσες κάθε λεπτομέρια
της κοπέλας που μας αρέσει
και εστιάζουμε στα χείλη της
''Αχχ,τι γλυκός''
Ασπαζόμαστε την θεωρία των σταδίων
να κάπως έτσι
ματς μουτς
γιατί πάντα θέλαμε ενα iphone 6
πριν την σοσιαλιστική επανάσταση
Δεν τραγουδάμε χαροπά
αφού έχουμε κατάθλιψη
Βέβαια,η ζωή σταμάτησε να μας φτύνει τελευταία
αλλά εντάξει
πάλι τρώμε ασταμάτητες απορρίψεις
από αυτούς που αγαπάμε
οπότε σιγά μην χαμογελάσουμε κιόλα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου