Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

τι θες;

Και θα'θελα να'χες λίγο πίστη στην καλοσύνη του ανθρώπινου είδους και όχι μόνο στη δική μου.
-Ίσως και κακώς-
Γιατί κάποια μέρα,μπορεί να ξυπνήσω χωρίς εκείνη.
Και θα μου λείψει περισσότερο.
Ίσως να φαντάζει τότε σαν απλή ολιγωρία.
Ίσως πέσω με αυτήν.
Ίσως αν είχα πέσει τότε,να είχα καταφέρει να σώσω,όση περισσότερη μπορούσα.
Πάντως σήμερα θα δακρίσω στον ώμο σου.
Και θα'θελα όλα τα μάτια να πήγαζαν στοργή.
Και όταν πίκρα με πότιζαν,εγώ σημασία να μην έδινα.
Όπως ακριβώς κάνεις κι εσύ.
Και καμιά φορά,θα'θελα να ξύπναγες να με φίλαγες και να περιμένεις μέχρι να ξανακοιμηθώ.
Να έχω μια ακόμη επιθυμία.
Όπως μπει ο χειμώνας,να μην τον βάψουμε,
ούτε κίτρινο,ούτε γκρί.
Όχι αυτόν τον χειμώνα.
Μόνο όχι αυτόν.
Κάνουμε ότι θες απ'τον επόμενο.

Φωτογραφία:Chris Athanasiou
από το project του στο Μαρόκο
Μπορείτε να το τσεκάρετε εδώ
http://chrisathanasiou.com/morocco

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου