Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Τα hangover φταινε,που δεν εγινα δισεκατομυριουχος


Όχι οτι είχαμε πιεί πολύ μπύρα 
Αλλά αφού μετά από πολύ ώρα συζήτησης με κάτι φίλους καταλλείξαμε οτι ο μεγαλύτερος αριθμός πρέπει να είναι ανάμεσα στο ένα και τον αριθμό του Graham,αρχίσαμε να καταστρώνουμε σχέδιο,
για το πως θα γίνουμε δισεκατομυριούχοι 
''Μαλάκα,θα απαγάγουμε τον Mark Zuckerberg''
 Και έτσι η ιδέα έπεσε στο τραπέζι
 ''Τέλεια ρε,δεν παίζει να'ναι δύσκολο'' 
Παίζανε πολλοί τρόποι να το κάνουμε Και όλα θα ήταν μελετημένα τέλεια
 Θα πέρναμε τηλέφωνο σπίτι του,θα απαντάγε ή η υπηρέτρια ή η Κινέζα η γυναίκα του 
Θα της εξηγούσαμε στα γρήγορα τι πρέπει να κάνει,γιατί κανείς μας,δεν ειχε πολύ κάρτα
 ''Ογδόντα Δις,αν θες να ξαναδείς το Μάρκο ζωντανό''
 ''Μα έχω μονο σαραντα''
 ''Δεν με νοιάζει.Δανείσου από τον Bill Gates'' 
Εν τω μεταξύ,εγώ πήγα να φέρω δύο νεκταρίνια από το ψυγείο 
 Νομίζω ειναι αυτά που μοιάζουν με ροδάκινα,αλλά δεν έχουν εκείνο το ανατριχιαστικό χνούδι
Γυρίζοντας,άκουσα από τον πιο πορωμένο φίλο μου

''Βασικά,θα του στείλουμε μήνυμα στο facebook''
''Ζuckerberg,μουνί.Ετοιμάσου,ερχόμαστε''
''Μην γίνεσαι σεξίστης ρε μαλάκα''
''οκ,σορρυ''
''Ρε μαλάκες,έχω αμάξι,πάμε everest; ''
''Ναιι ρε,θέλω να πάρω σαλάτα''
''Σαλάτα στις 3:24,ρε μαλάκα;;''
Με κράξαν όλοι για την σαλάτα,οπότε αλλάξαμε θέμα
''Ρε οτι θέλουμε θα το στέλνουμε απο Viber,οχι facebook και μαλακιες
θα μας πιάσουν''
Οι ιδεές έπεφταν βροχή
Πως να επιλέξεις ανάμεσα στο να το ντυθούμε πρόσκοποι και να παμε κουλουράκια στη μάνα του,να απαγάγουμε αυτήν και να το παίξουμε Ιαχωβάδες και να πάμε σπίτι του;;;;
Καλά το δεύτερο μαλακία,γιατί θέλει και διάβασμα για το Θεό,οπότε άκυρο
Τελικά everest δεν πήγαμε
Θα παίζαμε UNO,μέχρι να τελειώσουν οι μπύρες και να κατεβάσουμε καμια άλλη καλή ιδέα
αλλά καλύτερα μωρέ,πολύ ακριβές αυτές οι σαλάτες,γαμώ τον καπιταλισμό
Ναι,τι έλεγα;
Α,ναι για το UNO
ουτέ UNO παίξαμε
Τους πήρε ο ύπνος
Εγώ ακόμα σκέφτομαι ποσα φράγκα θα είχα βγάλει αν οι ηλίθιοι φίλοι μου,δεν το είχαν πάρει σερί το προηγούμενο βράδυ
Παίζει και να αγόραζα μετοχές του facebook

σαμερ ιζ οβερ (& Άννα)


Άλλο ενα καλοκαίρι μείων
ή συν ενα στην προσωπική μου συλλογή βαρεμάρας
Το σώμα μου απ'τη ζέστη διαυρώνεται
μα τα συναισθήματα
διατηρούνται άθικτα στη φορμόλη
Αν ακούσεις ουρλιαχτά
θα είναι δικά μου
Έρχονται απο το υπόγειο
έχει πολύ δροσιά εκεί κάτω





**
Και κάπως έτσι τελείωσε ένα καλοκαίρι.. Ένα πολλά υποσχόμενο καλοκαίρι, γεμάτο σκέψεις, βυθισμένες λέξεις μέσα σου και απανωτά ερωτήματα. Τι μαλακίες γράφω, ανόητη ήμουν και είμαι. Ψάχνω ερωτήματα σε χαμένα και ανευ ύπαρξης νοήματα. Δυστυχώς έτσι πάντα λειτουργούσα, δυστυχώς ποτέ σου δεν κάθισες να με ακούσεις. Ένα καλοκαίρι θολό, που τα ονειράκια ξεβράστηκαν σε ξένες ακτές, μαράζωσαν σε ξεχασμένα δειλινά που πίστευες πως είχες σκοτώσει μέσα σου. Μα κοίτα, ανόητη, κοίτα την ανατολή, ό,τι σώπασαι μέσα σου, κάνει θόρυβο. Κοίτα τα κύματα της αγαπημένης σου απομονωμένης θάλασσας, ό,τι πρόσεχες, ξέφυγε, έτσι άναρχα, χωρίς πολλά-πολλά και προειδοποιήσεις. Ένα καλοκαίρι αναμνήσεων, ένα βουβό καλοκαίρι. Πόσο οξύμωρο. Το δικό μας μικρό καλοκαιράκι, τελείωσε. Μα, πάντα μέσα μου θα ζει και θα υπάρχει .Καληνύχτα, τα όνειρα σκάνε με δύναμη στα βράχια, τα δάκρυα γίνονται ένα με την αλμύρα του ηλιοκαμμένου δέρματός σου. Είναι μάταιο και γλοιωδες πια για όλα αυτά. Καληνύχτα, κοίτα να ανοίξεις τα μάτια σου αυτή την φορά. Αγκάλιασε τα ονειράκια, κράτα τα, κάν'τα ασπίδα να προστατευτείς από την βροχή των μνησικακιών. Είσαι μια κινητή απεικόνηση του τι θα ήθελες να γίνεις. Θυμήσου.

***
Ευχαριστώ την Άννα για την συμμετοχή της

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

του κιουτ

Πέτσες φτιαγμένες από πλαστικό
και νύχια από μόλυβδο
γράφουμε ποιηματάκια
μιλάμε για μεταεπαναστατικές κοινωνιίες
και κυρίως κουτσομπολεύουμε
σε χώρους,όπου πάνε
παιδάκια με σκισμένα ρούχα και σκουλαρήκια
περιγράφουμε στις συντρόφισσες κάθε λεπτομέρια
της κοπέλας που μας αρέσει
και εστιάζουμε στα χείλη της
''Αχχ,τι γλυκός''
Ασπαζόμαστε την θεωρία των σταδίων
να κάπως έτσι
ματς μουτς
γιατί πάντα θέλαμε ενα iphone 6
πριν την σοσιαλιστική επανάσταση
Δεν τραγουδάμε χαροπά
αφού έχουμε κατάθλιψη
Βέβαια,η ζωή σταμάτησε να μας φτύνει τελευταία
αλλά εντάξει
πάλι τρώμε ασταμάτητες απορρίψεις
από αυτούς που αγαπάμε
οπότε σιγά μην χαμογελάσουμε κιόλα

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Βραδυκαρδία (1)

Οι οικονομικές ανάγκες δεν δίνουν δεκάρα για τις βιοτικές σας
δεν έχεις λεφτά;
Δεν θα φας
Είναι τόσο απλό!
Μπορείς να μαγειρέψεις το χέρι σου
Ή να πάθεις λεμφοίδιμα
έτσι δεν θα μπορείς να πας στο σουπερμάρκετ
Κόψε το κάπνισμα ή άρχισε τα καρέλια
κάνουν μόνο 3,40
Όταν βρείς δουλειά πνίξε τα απωθημένα σου
στο φαί και στο αλκοόλ
Κάπως έτσι θα ξεχάσεις οτι έχεις και βραδυκαρδία
ή οτι δεν μιλάς πιά με τους φίλους σου
Πρόσεχε όμως
στους 19 παλμούς παθαίνεις ανακοπή