Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Γάτες>Άνθρωποι (με την Νανά)


Έχω ακόμα εκείνες τις δύο μελανιές
στο δεξί μου μπούτι.
Και παρ'το όπως θες.
Ακόμα νιώθω τα χείλη σου
στα δυό μου μάτια.
Θυμάσαι πόσο τα λάτρευες;
Και τις γάτες;
Ελπίζω να θυμάσαι τις γάτες.
Αυτες πάντως δεν σε ξέχασαν
αφού κάθε τους νιαούρισμα
θυμίζει
την γκρίνια σου.
Και μην σου περάσει απο το μυαλό
πως σε σκέφτομαι ακόμα.
Απλα ψαχνω κάποιον να πάρει τις γάτες


***

Βαρέθηκα οι μόνες αναπάντητες
που έχω να'ναι απο την μάνα μου
Βάρεθηκα το μόνο γάβγισμα
που ακούω να'ναι του σκύλου μου
Παλιά άκουγα και το δικό σου
Αν είχα γάτες
δεν θα'χα τόσα προβλήματα
Αν είχα γάτες
θα νιαούριζαν
και δεν θα άκουγα την κλάψα σου

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

μάτ(α)ια λύτρωση.

Κρύφτηκα στην υγρασία
μια από τις πιο όμορφες μας νύχτες
Σκεπάστηκες με το πάπλωμα
να μην σε κάψουν οι σπίθες
Περπάτησα στα πλακάκια
Στα οποία
δεν χορέψαμε
Ήπιαμε
Παίξαμε
Γελάσαμε αμήχανα
Κοιταχτήκαμε στα μάτια
Δεν ήξερα τι έβλεπα
εθιζόμουν ο χαζός
Τα χείλη σου;
Ναι τα'θελα
Φοβόμουν ο δειλός

(Χρήστος)


φοβόμουν.
Έφτασα αυτό που ήθελα αλλά δεν το άγγιξα ποτέ από φόβο.
Από φόβο το άφησα να φύγω και εν τέλη από φόβο το έχασα.
Η χειρότερη εξάρτηση είναι ένα ζευγάρι ματιά.
Δυστυχώς όμως τυχαίνει να σε κοιτούν με ειρωνεία.
Με ειρωνεία για τον φόβο σου.
Ο ελεύθερος άνθρωπος δεν φοβάται, δεν σκέφτεται ποτέ την φυγή.
Εγώ βλέπω πλήθος ανθρώπων
να τρέχει προς τυχαίες κατευθύνσεις
με σκοπό να αποφύγει ο καθένας τους φόβους τους
που στο μυαλό τους γιγαντώνονται,
παίρνουν μορφή και τους κυνηγούν.
Ίσως δεν είμαστε αρκετά ελεύθεροι.
Απ την άλλη ίσως είμαστε πολύ φοβισμένοι.
Νομίζω και τα δύο. Και αυτό είναι χειρότερο.
(Χρύσα)

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Πόλεμος

 Μέσα στις νάρκες
μαζί
δεν περπατήσαμε
οχι
γιατί
δεν προσπαθήσαμε
μα γιατί
καπού φοβήθηκες
κάπου κάπου
χάθηκες

Ήλπιζα να σε βρώ
μέσα στα αναχώματα
Βγήκα λιγό
χαμένος
απ΄τα
χώματα
Η μούσα μου
δεν
παίζει
πλέον με τα χρώματα
γιατί φοβήθηκε
όταν είδε
όσοι πεθαίνουν
απόψε
στην αγχόνη
καίγονται
αύριο


Έλα ρε βλαμμένο
να καούμε μαζί

Ο έρωτας είναι αραδιασμένες μάχες
σε ενα τραπέζι
ή
σε ενα στρώμα
σε ενα φοιτητικό σπίτι
στο
Γαλάτσι

Έγραψα αρκετούς στίχους
δίχως νόημα
Πέταξα τις χειροβομβίδες μου
μπάς
και βγάλω
κανένα πόρισμα

κάνε μου πόλεμο
ή
μην μου κάνεις τίποτα

Θα τα πούμε όλα
σε κάποια
ζώνη
εμπόλεμη

Θα τα πούμε όλα
όταν
θα έχεις
συγυρίσει
όταν τα θέλω,μα πονάω
σου
θα έχεις καθαρίσει
και βγάλω τις βρώμικες μπότες
μου
μέσα τους για να μπώ

Γαμώ τις λάσπες μου
και
τον πόλεμο

Εξατμίζομαι στα χαρακώματα
αλλά
δεν θα εκτελεστώ
σαν λιποτάκτης