Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Μακαρόνια για εργένιδες Μερος 2ο


Ξύπνησα σε έναν καναπέ,αρκετά βολικό.Υπήρχε ένας μόνιμος θόρυβος απορροφητήρα να βαράει στα αυτιά μου και κάπου να ακούγεται ελάχιστα ένα γνωστό κομμάτι από ΔΠΘ.
Δυσκολεύτηκα να ανοίξω τα μάτια μου,είχα ξεχάσει τους φακούς επαφής και είχαν ψηλοξεραθεί.
Με δυσκολία άνοιξα σιγά σιγά τα μάτια μου και αντίκρισα μια πολύ όμορφη και γνωστή πλάτη και ένα ιδιαίτερα καλλίγραμμο σώμα.Δυσκολεύτηκα να το πιστέψω,αλλά ήμουνα σπίτι της.
Πριν μερικές ώρες ήμουν λιπόθυμος σε ενα πεζόδρομο και αναρωτιόμουν αν θα την ξαναέβλεπα ή θα με μάζευαν και τώρα ήμουν σπίτι της,την έβλεπα να μαγειρεύει.

''Καλημέρα''
''Καλημέρα,μην σηκώνεσαι,κάτσε να ξεκουραστείς.''
''Γιατί έχει αίματα στον καναπέ''
''Είναι δικά σου βλακάκο.Σε είχαν χτυπήσει και σε είχαν παρατήσει κάπου στην Δερβενίων
Σε πόνεσαν πολύ γλυκούλη μου;;''
''Δεν με βάρεσαν,λιποθύμησα''
''χαχαχαχαχα''
Την έπιασε νευρικό.Ένιωθα τέρμα βλάκας,οπότε την κοίταζα με βλέμμα -Εντάξει,τελείωσες;-
''Εντάξει τότε''
Έκλεισε με την παλάμη της τα μάτια μου
''Κάνε α''
''Καραμέλα κανέλαα
Που τις βρήκες;;''
''Στο Μοναστηράκι''

Χμμμ...γύρισε στην κουζίνα
''Τι μαγειρεύεις;''
''Μακαρόνια''
''όχι άλλα μακαρόνια''
''χαχαχα σκάσε ρε βλάκα κρέπες κάνω''
Ξαφνικά μούδιασα,όλα ήταν υπέροχα.Τα πράγματα πήγαιναν τέλεια παραδόξως
Ειδικά,όταν είδα ένα βιβλίο του Κροπότκιν στο τραπεζάκι του σαλονιού.
Το κοίταγα με ενθουσιασμό
με κοίταξε
''Χαχαχαχα,καλά μην χαίρεσαι και τόσο.Μαρξ uber alles''
Ναι,οκ δεν πτοήθηκα.
Ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος.

Μου σέρβιρε μια κρέπα και δυο παγωμένες σοκολάτες,ήξερε οτι λάτρευα την παγωμένη σοκολάτα
"Χρόνια πολλά γλυκούλη
Σαν σήμερα μερικά χρόνια γεννήθηκες''
''Και πριν 200 περίπου την ίδια μέρα ο Μπακούνιν''
''Εεεεε ναι οκ συμφωνώ.
Στην υγιειά σας λοιπόν'' (πρακτικά μόνο στην δική μου)
έφαγα μια δαγκωνιά. Δεν είχα προλάβει να καταπιώ και εκείνη με φίλησε.
αχ ήταν το πιο γλυκό φιλί της,άσχετα με την μερέντα της κρέπας.
Σηκώθηκε και πήγε να φτιάξει μια και για εκείνη

''Και πως βρέθηκα εδώ;''
''Ααα σε βρήκαν ο Κώστας και ο Μιχάλης''
Η μπουκιά κρέπας,είχε καθίσει στο λαιμό μου.Ήθελε να με σκοτώσει.Φώναζε στον ισοφάγο μου
-αρκετά χάρηκες-.Πράγματι μέχρι πριν λίγο όλα πήγαιναν μια χαρά.
''Ααα και με βοήθησαν ε;'',είπα κρύβοντας το αλλόκοτο συναίσθημα,που ένιωθα
''Λέγεται αλληλεγγύη Χρήστο.Θα μπορούσες,δεν ξέρω και εγώ τι να είχες πάθει.
Ααα ναι θα έρθουν σε λίγο από εδώ''
Γκλιν,ο πιο απειλητικός ήχος,που είχα ακούσει ποτέ από το κουδούνι της.
''Αυτοί θα'ναι.Ανοίγεις λίγο;''
''Όχι;;;;''
''Ξεκόλλα,πριν λίγο σε σώσαν .Δεν έχεις ιδέα τι συναίβει εχθές στα Εξάρχεια.Κάηκαν τα πάντα''
''Ναι ναι οκ οκ θα ανοίξω''

Πάτησα διστακτικά το κουμπί.Ανέβηκαν τις σκάλες.Είχαν φέρει και την Χλόη μαζί τους. Ήταν η πιο όμορφη στην παράταξη τους αγαθή κοπέλα,σχεδόν αδυναμία μου.
Μπήκαν ένας ένας μέσα,τους χαιρέτησα ψηλό-αδιάφορα
''Γειά σου Χλόη,τι κάνεις;;;;''
''Εγώ καλά είμαι ρε Χρήστο,εσύ;;Σε χτύπησαν;''
''Πέντε γκλοπιές έφαγε ο τίγρης και είναι ακόμα όρθιος''πετάχτηκε από την κουζίνα.
''Ευχαριστώ για την ειρωνεία καλό μου
''Ναι,εντάξει καλά είμαι'',είπα αποφεύγοντας τις λοιπές λεπτομέρειες
''Χρήστο τι ήθελες να πεις στα παιδιά''μου είπε υπενθυμίζοντας μου ότι έπρεπε να πω ευχαριστώ για την βοήθεια.
Δεν ήταν οτι δεν τους πάω και ιδεολογικά δεν είχαμε κάποια τρελή κόντρα,αλλά να δεν ταιριάζαμε.

''Ευχαριστώ πολύ παιδιά,εκτιμώ οτι κάνατε''
''Να'σαι καλά'',είπε ο Μιχάλης
θα τον χτύπαγα ελαφρά στον ώμο αλλά παρατήρησα οτι φόραγε στο αριστερό του χέρι  γύψο,κάτι για το οποίο αδιαφόρησα όταν τους υποδέχτηκα στο σπίτι.
''Οοο περαστικά.Πως το χτύπησες;Είσαι και αριστερόχειρας ε;''
''Εχθές μωρέ μέσα στο χαμό,έπεσα από ενα τοιχάκι
Ναι είμαι.Μπορείς να μου στρίψεις ενα τσιγάρο;''
''Θα σου μάθω να στρίβεις το ίδιο καλά και με το δεξί σου χέρι''


 αυτό το πολιτικό αστείο-παρωδία αποτέλεσε την αρχή μια καλής φιλίας

γεμάτη συγκρούσεις....

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Μακαρόνια για εργένιδες Μέρος 1ο

Οι φίλοι μου είχαν προδόσει την τάξη τους.
Άρχισαν και πάλι να καπνίζουν βιομηχανικά (και οχι απ΄τα παράνομα) και όσο εγώ έκραζα,τόσο εκείνοι έβγαζαν μέσα απ΄το πακέτο
Μάλμπορο Γκόλντ
Τι Γκόλντ δηλαδή; τους είχαν πέσει μες το χώμα πριν κανα μισάωρο και είχαν γίνει καφέ
Τότε στο ραδιόφωνο μπήκε το Golden Brown των Στράγκλερς και κάπως έφτιαξε η διάθεση μου. Λίγη Βρετανική σοφτ πάνκ,ήταν ότι πρέπει εκείνη την στιγμή.

 Κάποιος όμως έπρεπε να μαγειρέψει. Το στομάχι δεν ταίζεται από μόνο του. Ο πιο εργένης είναι υποχρεωμένος να μαγειρεύει για τους άλλους σε κάτι τέτοιες στιγμές. Και αυτός ήμουνα εγώ
 Όχι τόσο λόγω έλλειψης σταθερής συντρόφου. Καλά κυρίως για αυτό αλλά και επειδή εμένα ακόμα με τους δικούς μου 
"Ρε μαλάκα θα μετακομίσω και εγώ σε λίγο καιρό" 
"Προς το παρον,εισαι αυτος που θα μαγειρευει"
 Έστριψα ένα τσιγάρο και έβαλα νερό σε μια κατσαρόλα.
 "Θα φτιάξω όμως τη σάλτσα που μου αρέσει περισσόρερο"
 "Να σου πω,κουμάντο σπίτι σου",είπε ο φίλος μου Γιώργος ειρωνικά.
 Πέταξα με δύαμη τα μακαρόνια στο νερό που πρόλαβε να βράσει όσο εγώ συλλογιζόμουν.

Τότε χτύπησε το τηλέφωνο μου.
Ήταν εκείνη.Ενθουσιάστηκα,άρχισα να πηγαίνω προς το δωμάτιο,να μιλήσω και στην πορεία
άρπαξα ένα τασάκι.
Τον ενθουσιασμό μου μετέτρεψε σε νεύρα ο Δημήτρης.
''Μην μιλήσεις πάνω από δέκα λεπτά,θα λιώσουν τα μακαρόνια''
''Ναι,κάνε μου και κουμάντο''
''Άκουσες τι σου είπα;;''
τον αγνόησα.

Έκλεισα την πόρτα του δωματίου και απάντησα
'' Έλα''
''Γειά σου.''
''Τι κάνεις;;''
''Να έχω κάτι να σου ανακοινώσω''
''Βγήκα απ΄την παράταξη''
'' Όμιτζι,τι εννοείς;;;''
''Κάτσε,τι αντίδραση είναι αυτή''
''Μην μου πείς οτι το έκανες για μένα''
''Αφού δεν τους συμπαθούσες έτσι κι αλλιώς.Και δεν μπορώ να πω ότι κι εκείνοι τρελένονταν για την πάρτι σου.''
''Μια χαρά τα πηγαίναμε,είσαι υπερβολική''
'' Άρχισες να φωνάζεις,να τους λες δογματικούς και από πράξη τίποτα''
''Μια κακή στιγμή ήταν,άλλωστε έχουμε κοινό αγώνα.Και τέλος πάντων πως σου ήρθε να το κάνεις;;''
''Αμάν,ρε Χρήστο νόμιζα θα χαρείς που τώρα θα είμαστε πιο χαλαροί''
''Μου ήρθε κάπως απότομο''

''Δεν σου είπα δα οτι είμαι και έγκυος''
Γκλουυπ
''Σόρρυ μου έπεσε το τηλέφωνο
  Μισό έχω τα μακαρόνια στο μάτι''



Έρτεξα στην κουζίνα και μόλλις,που πρόλαβα τα μακαρόνια.
''Παραλίγο να εξατμιστούν τα μακαρόνια ρε μαλάκα'',κράζαν οι άλλοι από το σαλόνι
Τους αγνοούσα,ήμουν πολύ απορροφημένος.Μόλλις κάποια παράτησε τον οργανωμένο αγώνα ενάντια στο σύστημα για να είμαστε μαζί και παραλίγο να γίνω πατέρας.Και νίωθω πολύ ανάξιος και για τα δύο από αυτά.
Αλλά γιατί το κόμμα;Τι να συναίβει;Για μένα;Για να είμαστε μαζί;;Είμαστε μαζί;Πως τα έχω κάνει;;Εμένα μου άρεσαν τα ξεκάθαρα πράγματα.Λες να μάθαν για το τσιγάρο,που είχαμε πιεί σε εκείνο το λαίβ και να την διώξανε;

'' Έλα γύρισα,πες''
''Τι να σου πω;Οτι και να'θελα να σου πω,τώρα γάμησε το''
''Πως.Πως ρε παιδάκι μου το αποφάσισες;;''
'' Άστο ρε Χρήστο χέστο
Θα πάω μια βόλτα
Τι σημασία έχει τώρα;Απλά με ξενέρωσες.''
''Ειιι είχες πει θα βρεθούμε''

'' Άστο ρε αγόρακι μου,άστο σου λένε,θα τα πούμε αύριο''
Κάπως έτσι κλείσαμε.Εγώ βγήκα από το σπίτι του Γιώργου
Δεν θυμάμαι καν να χαιρέτησα.Δεν με θυμάμαι καν να γεύομαι τα μακαρόνια,που είχα φτιάξει
αλλά καλύτερα βασικά.Παίζει να'ταν χάλια.
Βγήκα μετά από αρκετά δεκάλεπτα Εξάρχεια.Κάθισα σε κάτι σκαλιά στην Δερβενίων. Έστριψα ενα τσιγάρο,πήρα μια μπύρα.
''Το σπίτι σου.''Παραλίγο να σπάσω τα δόντια μου.Πρέπει να μάθω αυτό με τον αναπτύρα.Πάντα τόσο αδέξιος ήμουν σε κάτι τέτοια τρικ,σχεδόν όσο αδέξιος ήμουν με τις γυναίκιες.
Έσκασε ενα τυπάκος.'' Έλα ρε φίλε,ορίστε''
Σε κλάσματα την είχα μόλλις ανοίξει
''Θενξ''
''Κερνάς τσιγάρο;;''
''Εεε ναι'',είπα διστακτικά.Είχα ελάχιστο τρίμα και συμπιεσμένα φιλτράκια.
Δεν φάνηκε να ενοχλήθηκε,κάπως ανακουφίστικα.
''Δεν μου λες,κανα κοριτσάκι παίζει'',είπα χαμογελώντας.
''Ρε,βαλτός είσαι;''
'' Όπα όπα,μην αρπάζεσαι ρε.Δεν γνωρίζαμε.Μίλα στον Γκρας,έχει λύσεις για όλα''
Δεν ξέρω γιατί συνέχισα την παρέα μαζί του.Δεν μου φαινόταν ιδεολόγος,ούτε καν με κάποια στοιχειώδη πολιτική ταυτότητα. Άσε που είχαμε τελείως διαφορετική άποψη πάνω στην αισθητική και την καθαριότητα.Δεν είμαι κανένας αρρωσταφοβικός ή μιγιάγκιχτος,αλλά η μυρωδιά του μου προκαλούσε βήχα,δηλαδή πάλι καλά,που έκλεισε η μύτη μου,από την υγρασία

Εκείνος συνέχισε
''Πες μου είναι καμία από το χώρο;όχι'χίπισσα είναι;κόρη κανενός φραγκάτου;λέγε ρε''
Τότε μπήκε Χατζιφραγκέτα από ένα υπόγειο πιο παράμερα
''Μόνο για σένα η Γη γυρίζει
Μόνο για σένα κάνω ναρκωτικά'',εγώ χαμογέλασα.
''Κνίτισσα;;;''
''Λυπάμαι αδερφάκι δεν μπορώ να βοηθήσω πολύ''
Σώπασε.
Έριξε ένα μελαγχολικό χαμόγελο.
''Είναι όμως οι άτιμες''
''Αχχ,υπέροχες.Βασικά δεν είναι πια.''
'' Όπα''
''Βγήκε,μάλλον για να'μαστε μαζί.Να τα πήγαινα σκατά με τους συντρόφους της''
''Ποο ρε συ τι σε βρήκε''
''Και για τι τσακωνόσασταν;;''
''Αχχ,για τον Τρότσκι
Τι ωραίοι τσακωμοί.
Πάει τα'χασα όλα αυτά''
''Και εκείνη τι έλεγε;''
''Για τους τσακωμούς;;;''
'' Όχι για τον Τροτσκι''
''Xέσ'το ρε.Δεν θέλω να το συζητήσω τώρα.Θέλω μόνο να την δω.Αύριο ίσως.
Εεεεε τι σκατά δεν παίζει να καταστραφεί ο κόσμος μέχρι αύριο.''

Και πριν προλάβω να νιώσω ανακούφιση από την θεωρία μου ότι σύντομα θα ξημερώσει,θα πάνε όλα καλά και θα την δω.Άρχισαν να ηχούν παντου σειρήνες.Πυροσβεστικά ανέβαιναν προς Εξάρχεια,κλούβες είχαν κλείσει την 3η Σεπτέμβρη.Η Στουρνάρη ήταν πλεόν πεδίο μάχης.

''Πρέπει να πάμε.'',είπε ο Γκρας αφου σηκώθηκε
''Ρε δεν έχω καμία όρεξη.Λέω να κάτσω εδώ για  λίγο''
''Τι μαλάκας;Αυτό είναι το πρόβλημα με εσας.Νομίζετε οτι κάνετε κάτι,ότι κάτι αλλάζετε,αλλά μόνο κλαψουρίζετε.Είμαστε σε πόλεμο ρε και εσείς το παίζετε θύματα.''
Για λίγο σώπασε.Δεν είχα λόγο να απαντήσω σε κάποιον,ο οποίος εκμηδένισε κάθε δείγμα ιδεολογίας,από πάνω μου,με εξαιρετικά επιχειρήματα.Ήμουν άξιος της μοίρας μου (το ίδιο και εκείνος) και άξιος της κοροιδείας του.
''Καλή συνέχεια''του είπα και ήπια την τελευταία γουλιά από την Βεργίνα Βαις μου,σε μια περίεργη στάση σταυροπόδι που καθόμουν.

Καθόμουν σχεδόν ατάραχος.Άλλο ενα βράδυ στα Εξάρχεια,λίγο πόλεμος στους δρόμους,λίγη μελαγχολία,καμιά μπύρα.Ξαφνικά βλέπω 20 άτομα να κατεβαίνουν με γρήγορο βήμα προς την Στουρνάρη.Ενας απ'αυτούς αρπάζει το τελειωμένο μπουκάλι μπύρας απ'τα χέρια μου.
Με παραξένεψαν,αλλά και πάλι δεν αγχώθηκα.Πόσο άσχημα θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα.
Τότε έσκασε κλήση από τον Γιώργο.
''Έλα που είσαι'',είπε ταραγμένος

''Δερβενίων''
''Δεν ξέρω τι θα κάνεις,πρέπει να εξαφανιστείς''
''Τι εννοείς;''
''Ότι κινείται,κινδυνέυει αυτή τη στιγμή στα Εξάρχεια''
''Tι λες μωρέ;''
''Άκου με,έχουν εντολές,να καθαρίσουν τα πάντα στα Εξάρχεια,να μην αφήσουν τίποτα όρθιο.
Ομόνοια είναι το στρατόπεδο τουςκαι ανεβαίνουν.Άλλοι λένε ότι κινούνται ομάδες κι από Κολωνάκι''
''Ρε πρέπει να την δω αύριο,πως θα κατέβω Ευαγγελισμό''
''Ρε ξεκόλλα,απλά φύγε,το λύνεις άλλη στιγμή''
''Κι αν δεν υπάρχει άλλη στιγμή;
Αν με καθαρίσουν σήμερα;''
''Εεε στείλε ένα μήνυμα''

Έβγαλα το κινητο μου
''11% μπαταρία, μαλάκα τι εννοείς;;;;;''
πληκτρολόγησα
''Αν σου φτάσει το μήνυμα σημαίνει οτι έχω κάρτα.Ούτε και μπαταρία,για να ξέρω,αν σου έφτασε,θα κλείσει.Απλά αν την βγάλω απόψε καθαρή,θα έρθω να σε βρω.Γίνεται χαμός Εξάρχεια,δεν ξέρω που να πάω.Να ρε παιδί μου,κοίτα σόρρυ για πριν.τέλος πάντων.ναιτ ναιτ''

Το έκλεισα.Ξαφνικά οι παλμοί τις καρδιάς μου,άρχισαν να πέφτουν.Τα μάτια μου άρχισαν να κλείνουν και βρέθηκα να  φιλάω το πλακόστροτο.....