Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Μπαλόνια Πέφτουνε (Κεφάλαιο 1,2)

Κεφάλαιο 1: Η Άφιξη
Το Σύνταγμα τα Χριστούγεννα είναι τόπος συσσώρευσης μικροαστών και αυτό το ξέραν όλοι έμψυχοι και άψυχοι. "Σας άρεσε το σόου παιδια" φώναζαν κάτι ζογκλέρ,τελειώνοντας τα τρικ τους. Ξαφνικά ακούστηκε μια τσιρίδα και ακολούθησε ενα παράπονο πολλών ντεσιμπέλ -Μπαμπά το μπαλόνι μου -Γιατί το άφησες;Δεν σου είπα να το κρατάς σφιχτά; -Μονό του έφυγε,άρχισε μονο του να τινάσσεται. -Δεν σου χω πει να μην λες ψέματα;Τα μπαλόνια δεν κουνιούνται από μονά τους. Νταξει,θα πάρουμε άλλο ησύχασε -Μα δεν το άφησααα. -Μην το συνεχίζεις -Μα -Μίλησα. Ενα αγοράκι πιο παράμερα βλέποντας το μπαλόνι να φεύγει και από ζήλια χάρηκε,γιατί ο δικός του μπαμπάς θεωρούσε σαχλαμάρα να του αγοράσει κάτι τέτοιο αφού θα το βαρεθεί και θα το αφήσει,γύρισε στον μπαμπά του και ρώτησε -Μπαμπά γιατί πετάνε τα μπαλόνια; -Δεν πετάνε παιδί μου έχουν μέσα ενα αέριο που λέγεται ήλιον που τα κρατάει ψηλα. -Εε αρα πετάνε. Και που πανε; -Δεν πάνε κάπου,σκάνε πολύ νωρίς νωρίς,λίγο ύστερα αφού τα χάσεις από το μάτι σου.
-Που το ξέρουμε αφού δεν τα βλέπουμε
-Τέρμα οι ερωτήσεις,μ ζάλισες.Πάμε για μαλλί της γριάς  -Ναιι

Το τυχερό αυτό μπαλόνι κατάφερε να φτάσει ως την στρατόσφαιρα,σε μόλις 6 ώρες.Εκεί είχε συμβούλιο η Συνομοσπονδία Μπαλονιών ΒΝΤ.Το μπαλόνι,με το όνομα Λίνα,δεν έχασε χρόνο,άρχισε να μιλάει και να οργανώνει τα συντρόφια,αλλά κυρίως τις συντρόφισσες -Βρισκόμαστε στην μέση ενος ταξικού πολέμου,ο οποίος ξεπερνάω τα όρια της Ελλάδας και της Ευρώπης. Κατασκευαζόμαστε και χρησιμοποιούμαστε από αστούς και τα τσιράκια τους,το πάτημα του φασισμού και κάθε άλλου ταξικού σκατού.Έχουμε όμως ένα καλό,μπορούμε να χειριστούμε προς όφελος μας την βαρύτητα.Εγώ λοιπόν προτείνω να γυρίσουμε πίσω στη Γή και να βοηθήσουμε το κίνημα να τελειώνει μια ώρα νωρίτερα με τους βρωμοαστούς. -Η πρόταση σου σεβαστή συντρόφισσα,θα περάσει από ψηφοφορία. Έπειτα από 3 ώρες ψηφοφορία,το αποτέλεσμα βγήκε θριαμβευτικά νικηφόρο,για την πρόταση της Λίνας.Θα κατέβαιναν στη Γή,για ένα ταξικό ξεσκαρτάρισμα.Έτσι άρχισαν να καταστρώνουν το έγκλημα.


Κεφάλαιο 2: Φιρστ Μπλαντ Η δεύτερη συνέλευση πραγματοποιήθηκε το ίδιο βράδυ.Τον λόγο τώρα πήρε το μπαλόνι Ντόρα,το όνομα του οποίου προερχόταν στην αναπαράσταση της Ντορας της μικρής εξερευνήτριας,την οποία και κουβαλούσε.

-Την προηγούμενη Πέμπτη,αγοράστηκα από ενα κοριτσάκι ηλικίας 6 ετών,το οποίο είχε βγεί βόλτα στην Κηφισιά,με τον μεγαλύτερο κατά 16 χρόνια αδερφό της,γιος πλούσιου βιομηχάνου και φασίστα ,ο οποίος επειδή δεν ήθελε να χαλάσει το 50ευρω που είχε στην τσέπη του έκλεψε,όλο το ποτηράκι με τα νομίσματα ενός άστεγου,που κοιμόταν,για να αγοράσει εισιτήριο στον ηλεκτρικό να πάει Μαρούσι και όπου μένει. Φτάνοντας σπίτι τους,ο μπιγκ μπράδερ επέμενε να καταπιεί το ήλιον μου και να κάνει περίεργες φωνές.Η αδερφή του είπε όχι,τσακώθηκαν και κάπως έτσι κατέλλειξα εγώ εδώ.
-Καλή για πρώτη περίπτωση,συντρόφισσα Ντόρα.Προτείνω να με γεμίσετε με δηλητηριώδες αέριο και να με πάτε σε αυτό το σπίτι.Ο μεγάλος αδερφός,θα προσπαθήσει και πάλι να καταπιεί το αέριο,μόνο που θα είναι και η τελευταία του φορά -Θα θυσιαστείς για το αγώνα συντρόφισσα Λιάνα;;; είπαν ο Μπομπ και ο Πάτρικ με μία φωνή -Είναι ταξικό το ζήτημα παλικαράδες.Σε αυτό τον αγώνα θα έχουμε πολλές απώλειες.

Έτσι και έγινε λοιπόν.Η Λιάνα γέμισε με δηλητήριο και παραδόθηκε στο μικρό κοριτσάκι στα Βόρεια Προάστια.Μέσα σε 1 μόλις ώρα ο αδερφός της βρισκόταν νεκρός.Γιορτινό κλίμα στην στρατόσφαιρα. Η δεύτερη επίθεση θα γινόταν σε ένα αεροπλάνο,που ερχόταν από το Ντουμπάι με τελικό προορισμό Αθήνα.Μετέφερε πλούσιους πετρελαιοεπιχηρηματίες,οι οποίοι θα κάναν συμφωνία με την μαφία στην Αθήνα και με λοιπούς κεφαλαιοκράτες.Ήταν μια επιχείρηση δύσκολη και επικίνδυνη.Αν κάτι πήγαινε στραβά,η Συνομοσπονδία,θα έχανε σημαντικό αριθμό μπαλονιών-ανταρτών.Η επιχείρηση πέτυχε,υπήρξαν όμως πολλά θύματα.Τα μπαλόνια προσπάθησαν να εμποδίσουν τον πιλότο,εις μάτην όμως έτσι ο Μπομπ και ο Πάτρικ τρύπωσαν μες τους έλικες των μηχανών.
Το αεροπλάνο έπεσε παρά τις προσπάθειες του οδηγού.Παρόλα αυτά πίσω στην στρατόσφαιρα στη Συνομοσπονδία επικρατούσε πένθος,για το χαμό των συντρόφων.
"Χάνουμε πολλά αδέρφια",είπε η Ντορα με δάκρυα στα μάτια.
"Θα πρέπει να το οργανώσουμε καλύτερα,να βρούμε ενα όραμα για τον αγώνα μας",συμπλήρωσε ενα πράσινο μπαλόνι που καθόταν λίγο πιο αριστερά της,εμφανώς επηρεασμένο από τον σοσιαλισμό,έχοντας ζήσει αρκετά,στα 80τιζ.
-Άσε τα πασοκτζίδικα γέρο,εδώ κάνουμε επανάσταση. -Ποίον είπες γέρο ρε νιάναρο; Έτσι ξεκίνησε μια διαμάχη,με αποτέλεσμα την αποχώρηση του γεροπασόκου και της κλίκας του. -Τι θα κάνουμε ρε παιδιά;;;Λιγοστεύουμε το καταλαβαίνετε;;Δεν έχουμε ούτε αγωνιστές,ούτε πόρους! -Ας ηρεμήσουμε και ας καλέσουμε πάλι συμβούλιο αύριο.Σύμφωνοι;;; -ΣΥΜΦΩΝΟΙ απάντησαν όσοι είχαν απομείνει με μια φωνή!

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Οι πιο γλυκοί λεμούριοι έχουν ψυχολογικά

Ο Νίκος κι ο Πάνος είχαν γίνει οι καλύτεροι φίλοι πλέον.Βέβαια η φλόγα της φιλίας τους,δεν μπορούσε να τους ζεστάνει αυτόν τον τρομακτικά παγερό χειμώνα.
-Δύο χρόνια πριν με τον Σύριζα τουλάχιστον,μπορούσαμε να πάρουμε πετρέλαιο.
Βέβαια τότε δεν έμενα και σε σπίτι υπό διάλυση.
Έλεγε ο Νίκος,αγχωμένος,για την οικονομική τους κατάσταση.

Ήταν 27 Δεκέμβρη του 2017 και ο Νίκος ήταν άνεργος ακόμα από τα τέλη του 15.Ότι τρώγαν τα έπαιρνε ο Πάνος από κανένα συσσίτιο και ο Νίκος αν πήγαινε σε κανένα στέκι αστέγων.Βέβαια στα στέκια αυτά απαγορευόταν η είσοδος στον Πάνο,οπότε ο Νίκος έπρεπε να κρύβει και να μεταφέρει φαγητό μέσα στις τσέπες,από το χιλιοτρυπημένο σακάκι του.
Ο Πάνος είναι ένας λεμούριος,βασιλικής καταγωγής,αλλά τον εξόρισαν,για τις ριζοσπαστικές του ιδέες.Τον είχαν μεταφέρει ως είδος προς εξαφάνιση,στο Αττικό πάρκο.Το είχε σκάσει από τον ζωολογικό κήπο στην μεγάλη γενική απεργία,το Μάρτιο του 16.Έτσι εδώ και 10 μήνες ζούσε στο υπόγειο του λούμπεν φίλου του,στη Ζωγράφου.Παρά την σύντομη διαμονή είχε μάθει πολύ καλά τα ελληνικά.Άραζαν Αμπελόκηπους και Κυψέλη και σνόμπαραν τα Εξάρχεια φανερά.
"Η πλατεία έχει πια παρακμάσει έλεγαν ",έλεγαν.
Μια νύχτα,που δεν έβρισκαν τίποτα να φάνε και δεν τους έφταναν,για να παραγγείλουν,είπαν να πάνε μετά από πολύ καιρό,για μια μπύρα στην πλατεία.
Φτάνοντας,βρήκαν κάτι παλιούς γνωστούς του Νίκου.

-Νίκοο,χρόνια και ζαμάνια
-εεε ναι
 γειά ρε Στράτο.
-Ποιός ο φίλος σου;
-Πάνος χάρηκα
-και είίίσαι;;;
-Λεμούριος
-αααα,από την Μαγαδασκάρη ή Μαδαγασκάρη,κάπως έτσι.
-ναι, Μαδαγασκάρη
-Το είδος σου,είναι από τα πιο γλυκά θηλαστικά
-Τα παιδικά της Μαδαγασκάρης,σας είπαν ψέματα.
-Πως είναι τα πράγματα εκεί;
-Πόλεμος!Τα πράγματα εκεί είναι πόλεμος,εγώ είμαι εδώ εξόριστος.
Ο Πάνος απέκρυψε όμως την βασιλική καταγωγή του.Πως να αποκάλυπτε μέσα στα Εξάρχεια,ότι ο πατέρας του είναι ένας από τους χειρότερους φασίστες πολιτικούς,που γνώρισε ποτέ η Μαδαγασκάρη-Μαγαδασκάρη;;Οκ να,είμαστε οι επιλογές μας και όχι αυτές των γωνιών μας,αλλά ναι η κατανόηση αυτού απαιτεί και ανοιχτό μυαλό.
-Εεεε,έτσι είναι η μοίρα εμάς των προλετάριων.Μην αγχώνεσαι φίλε,όλα θα φτιάξουν.Σίγουρα θα λείπεις στους δικούς σου.
Την ενοχλητική αυτή για τον Πάνο συζήτηση διέκοψε ενα γκαζάκι,που έσκασε από την κρεπερί στην γωνία.Τα βλέμματα όλα στράφηκαν στον ιδιοκτήτη.Εκείνος άβολα όπως ένιωθε με 400 βλέμματα πάνω του ζήτησε συγνώμη.
Ίσως ήταν το πρώτο γκαζάκι,που έσκασε όντως κατά λάθος,στα  Εξάρχεια,βέβαια αυτό δεν σήμαινε τίποτα για τους ασφαλίτες,που αλώνιζαν εκείνη την ώρα στην πλατεία.Έτσι μέσα σε μόλις 10 λεπτά η πλατεία ήταν περικυκλωμένη από ΜΑΤ.Πλέον οι ομάδες καταστολής,δεν είναι τόσο φλώρικες!

"Για αυτό δεν γουστάρω τα Εξάρχεια γαμώτο",είπε ο Νίκος καθώς έτρεχαν στην Τσαμαδού.
-Νίκο;;;Έχω να σου πω κάτι.
-Είναι επείγον;
-Απλά θέλω να το βγάλω από μέσα μου.
-οκεικ,γουατέβερ
-Ρε παιδί μου,κοίτα...
το είδος μου στην Μαδαγασκάρη πλέον δεν βρίσκεται υπό εξαφάνιση,εξαιτίας της δράσης του ανθρώπου.
-λολ
Αλλά για τι;;;
-Ο πατέρας μου,είναι ο Lemuriformes Strepsirrhini ο 2ος της σειράς του ονόματος του,ο μεγαλύτερος φασίστας,που γνώρισε ποτέ η τάξη των πρωτευόντων Μαδαγασκάρης.
Ο Νίκος ξαφνικά σταμάτησε,είχε ήδη ασπρίσει.
-Δηλαδή μου λες ότι ο πατέρας σου,είναι ενας τρελός δικτάτορας,που καθαρίζει τις μάζες και τις χαμηλές εργατικές τάξεις Λεμουρίων,αλλά και όλων των υπόλοιπων πρωτευόντων θηλαστικών της χώρας σου.
-Έλα ρε μην φρικάρεις.Έπρεπε να στο είχα πει,το ξέρω απλά φοβόμουν αυτό φοβόμουν ρεσυ.
Είπε και πήγε και τον κοίταξε κάτω από τα πόδια του με το γλυκό βλέμμα,που μόνο οι λεμούριοι ξέρουν να κάνουν.
-Φύγε μακρυά μου,δεν έχει σημασία
είπε ο Νίκος και τον απομάκρυνε από κοντά του με μια σπρωξιά με το πόδι του.
-Φύγε από κοντά μου.
Ο Πάνος ήξερε ότι δεν είχε κάτι να πεί

Έτσι οι μέρες των Χριστουγέννων τους βρήκαν χώρια και ναι δεν είχαν ανάγκη από αυτές.Οι προλετάριοι δεν χρειάζονται ηλίθιες μικροαστικές γιορτές,για να περάσουν καλά,μα είχε κρύο.Και το κρύο,η πείνα και η έλλειψη παρέας,τους έφεραν κατάθλιψη.
"Πως μπόρεσε να μου το κάνει αυτό;;;;",είπε ο Νίκος.
Προσποιήθηκε οτι αδιαφορούσε και είπε να βγεί μαι βόλτα,για μια μπύρα.
Καθώς στεκόταν με την μπύρα του και κοιτούσε μια βιτρίνα H&M και αναρωτιόταν
"Γιατί όλα να συμβαίνουν σε αυτόν"
"Γιατί μας ρίχνει όλους ο καπιταλισμός"
"Γιατί ενώ σιχαίνεται τόσο πολύ αυτή την βιτρίνα,νιώθει άσχημα να της βάλει φωτιά"
"και γιατί η ηθική του να εμπλέκεται με αυτή του χριστιανισμού ενώ έκανε τόσο κόπο να την αποχωριστεί"
Ξαφνικά ακούει μια παιδική φωνή,που μόλις είχε βγεί από την πολυεθνική αυτή επιχείρηση να λέει
"Μαμά κοίτα μια μεγάλη γάτα.Οχχ μια αλεπού"
Το βλέμμα του εκτινάχτηκε και σκάναρε το χώρο με κάθε λεπτομέρια
ήξερε ότι αυτό,που η ανίδεη κόρη μικροαστών,πέρασε για γάτα,ήταν ο λεμούριος του
και όταν έλεγε του,δεν εννοούσε κτητικά.Ήταν ο καλός του φίλος Πάνος.
Πήρε μια βαθειά ανάσα και συνέχισε να κατεβαίνειτην Ερμού.
"Σιχαίνομαι το Μοναστηράκι,τον καπιταλισμό,τους μικροαστούς,τα Χριστούγεννα.αχχ και την μοναξιά"
Θα πήγαινε στο λουκούμι,για άλλη μια μπύρα και την συντροφιά κάποιου,κατά προτίμηση κοπέλας.
Την είχε πατήσει πολλές φορές εκεί.Την είχε πέσει σε πολλές λεσβίες και πλέον φοβόταν να μιλήσει σε θηλυκό εκεί μέσα.
Κάθισε στην μπάρα,πήρε μια μπύρα,έφαγε τα ξυροκάρπια του.Κοιτώντας γύρω του,διέκρινε την πιο όμορφη κοπέλα,που είχε δει.Την είχε ξανασυναντήσει μερικές φορές,όχι εκεί.Εκείνη δεν σίχναζε εκει.
Είχε ακούσει για την πιο γλυκιά και ευγενική προλετάρια και αυτή στεκόταν εκεί.
"Πώς,πώς θα της μιλήσω;;;"
Τότε μπήκε το Love will tear us apart από Joy Division και φαινόταν να το διασκέδαζε,όπως και ο ίδιος.
"αυτό είναι θα πάω να της μιλήσω για τους Joy Division.Είχε δει την ταινία control για τον Ian Curtis,πριν λίγες μόλις εβδομάδες,με τον Πάνο,κάτι θα είχε συγκρατήσει,δεν μπορεί.
"Έλα μια απόφαση είναι"
-Μην το κάνεις
Ήταν ο Πάνος,δίπλα του.
-Κακή ιδέα,θα το καταλάβει,ότι πας για να πιάσεις κουβέντα
-Αγαπημένε μου λεμούριε συγνώμη
-Θα συζητήσουμε τα δικά μας αργότερα,Νικολάκη.Ξέρω ότι σ'αρέσει.
Πήγαινε.Ρώτα την αν,έχει παρέα.Αν όχι,πες της να πάτε,μια βόλτα έξω.
I got your back,man.

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Δείγμα Προϊόντος

Δείγμα ενός καπιταλιστικού Πειράματος-Οράματος-Προγράμματος

Ακόμη...

θέτουμε Χ τους ανθρώπους και Υ τις ανάγκες
καμία εξίσωση δεν λύνει την επιβίωση
και δεν είναι καν πρόβλημα.
είναι μια συνιστώσα άρρωστη.
μια συνιστώσα ευάλωτη.
και διαλύθηκα για να'μαι ελεύθερος
διαμελίστηκα για  να'μαι ελεύθερος
Εις μάτην
βγάζει μάτι άλλωστε,η λέξη ελευθερία δεν υφίσταται
αλλά ακόμα και αν υπάρξει
δεν θα εκφράζεται με νοήματα
κι αν εκφράζεται,δεν θα μπορούν να την συλλάβουν οι ελεύθεροι.
ή όσοι θεωρούν την πάρτι τους ελεύθερη

 Ξέρεις πως κατέληξαν όσοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους ελεύθεροι;
καναπεδάκια σε δίσκους,να σερβίρονται
σε κάποιο πάρτι μικροαστών
η γαρνιτούρα σε πιάτα άγευστων γκουρμέ φαγητών


Τι ρόλο παίζει αν το νερό,που πίνεις είναι μαύρο
ή αν εκεί βουτούσαν στο παρελθόν
τους ζωγράφοι τα γεμάτα μπογιές και αίμα
 πινέλα;
Χαλάρωσε,είναι άλλωστε αναπαυτικά εδώ
με εμάς δεν θα ζείς παρασιτικά
ούτε καν περιστασιακά
όπως αυτοί,που τον κόσμο θεν'αλλάξουν
τι να σε νοιάξουν εσένα άλλωστε
όλ'αυτά
Εδώ εσύ θα ζήσεις για πάντα


****

κεραίες σπέρνουν σοδιές
κι εργάτες θερίζουν
δώρα πλούσια κερδίζουν από τους μπουρζουάδες
κερδίζουν μπόλικα ένσιμας ζωής μετά τη σύνταξη
τι ποιό σημαντικό από τη ζωή
Ζώ άραγε;


Δεν είναι κουφός
απλά οι μπάτσοι του παραβιάσανε δύο φορές την πόρτα
οπότε σταμάτα να βροντάς
σταμάτα το παιδί του στις πορείες να βαράς

γιατί μια του μπάτσοι
δυό του μπάτσου
τρείς και τον τσακώσανε

Ευχαριστώ την Christina Ramirez για το παρακάτω σχέδιο που μου ετοίμασε!